Łabędź krzykliwy

 

Łabędź krzykliwy

 

Łabędź krzykliwy

(Cygnus cygnus)

Łabędź krzykliwy (Cygnus cygnus) to ptak z rodziny kaczkowatych, objęty ścisłą ochroną gatunkową. Choć wielkością przypomina łabędzia niemego, to zdecydowanie odróżnia go od niego wyprostowana szyja oraz czarny dziób z żółtą nasadą. Znacznie łatwiej od niemego podrywa się także do lotu. Charakterystyczny dla łabędzia krzykliwego jest także jego głos, przypominający nieco dźwięk trąbki, jednak mimo swojej nazwy, łabędzie te odzywają się dość rzadko. Choć w Polsce jest to jeden z najmniej licznych ptaków lęgowych, jego populacja w naszym kraju sukcesywnie wzrasta. Do lęgów wybiera miejsca odludne, często trudno dostępne. W naszych okolicach spotkać go można w pobliżu stawów z bujnymi szuwarami oraz na polach uprawnych, gdzie lubi żerować. Ciekawe jest pochodzenie niemieckiej nazwy tego gatunku – „łabędź śpiewny”. Nawiązuje ona do skandynawskiej legendy (znanej także u nas), która głosi, że łabędź przed śmiercią wykonuje swą jedyną pieśń. Legenda ma swoje podłoże w obserwacji pewnego nietypowego zjawiska, które wynika ze specyficznej budowy aparatu głosowego – martwy łabędź krzykliwy, podnoszony przez myśliwego, wydaje z siebie głos. Dzieje się tak dlatego, że podczas ucisku ciała powietrze przechodzi z worków powietrznych przez aparat głosowy zlokalizowany w miejscu, gdzie tchawica rozwidla się w oskrzela.

Łabędź krzykliwy

 

 

Źródła:

Kruszewicz Andrzej G., Ptaki Polski, Warszawa 2010.

http://www.ptaki.info/

http://www.monitoringptakow.gios.gov.pl/